رفتن به محتوای اصلی

توهم آلترناتیو در یک فرقه تروریستی


واژه «آلترناتیو» سال‌هاست که به پرکاربردترین واژه در ادبیات و تبلیغات منافقین و سیاست‌مداران اجیرشده آمریکایی تبدیل شده است. معنا و مفهوم این واژه در ادبیات منافقین ناظر بر خواست آنها برای براندازی نظام ایران و جایگزینی این فرقه بر قدرت در ایران است. بی تردید باور وقوع چنین اتفاقی برای خود سران این فرقه نیز دور ذهن بوده و هدف از طرح این مسئله نیز صرفاً در دور رقابت این گروهک با دیگر جریانات ضد انقلاب برای تجمیع منابع مالی و حمایتی ضد ایرانی به سمت خود، کاربرد دارد. اما با این حال بررسی این واژه در ادبیات سیاسی و همخوانی آن با جایگاه منافقین در افق سیاسی ایران در نوع خود جالب است.

این موضوع از سه بعد قابل بررسی است که اول از همه به مؤلفه های لازم برای آلترناتیو یک نظام سیاسی باز می‌گردد. اینکه یک آلترناتیو اساساً باید دارای چه ظرفیت‌ها، پتانسیل‌ها و توانمندی‌ها و سوابقی باشد. دوم اینکه آلترناتیو نظام قدرتمند، پرنفوذ و مقتدری مثل جمهوری اسلامی در صورت براندازی، می‌بایست از چه قابلیت‌ها و جایگاهی برخوردار باشد. درواقع همچین آلترناتیوی نیاز به مؤلفه‌های برجسته ای دارد تا بتواند پاسخگوی نیاز مردم احتمالاً مخالف بوده و پشتوانه مردمی را در اختیار خود بگیرد. در آخر بررسی اینکه خود فرقه رجوی چه ابعاد و عرض و طولی دارد و آیا اساساً این گروه می‌تواند در جایگاه یک آلترناتیو، ولو برای هر حکومتی، مورد بحث و بررسی قرار گیرد؟! که البته نگاهی به همین بُعد سوم خود گویای میزان سنخیت این واژه با گروهک مجاهدین خلق یا همان منافقین است.

  • سابقه سیاسی

اولین مؤلفه سازمان سابقه سیاسی آن است که از سال ۱۳۵۴ در ایران آغاز شد. در طول دوران پر افت و خیز سازمان سه خودکشی بزرگ وجود دارد که تقریباً همه تحلیل‌ها و تاریخ‌نگاری‌ها در مورد سابقه سیاسی آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بار اول از تقابل با انقلاب اسلامی ایران آغاز شد که در نهایت به حرکت مسلحانه این سازمان در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ انجامید. در آن دوره که از زبان سران این سازمان به فاز سیاسی تعبیر می‌شد، عدد ۱۲ هزار ترور علیه ملت ایران ثبت گردید که بر اساس آمار موجود فقط تعداد کمی از آن به مقامات سیاسی، لشکری، کشوری انقلاب اختصاص داشت و بقیه آن را مردم عادی کوچه و بازار تشکیل می‌دادند. در واقع خانواده‌های زیادی امروز در ایران وجود دارند که هر کدام به نحوی قربانی جنایت این گروهک بر سر تصاحب قدرت شدند. همچنین سازمان منافقین در آمار ترور و جنایت با فاصله‌ای اعجاب انگیز بالاتر از دیگر گروه های تروریستی و اپوزسیون که در دوره‌های مبارزه خود دست به اسلحه بردند، قرار دارد.

دوران هشت ساله جنگ در نظر اکثریت قریب به اتفاق ملت ایران، بزرگترین سند افتخار این ملت در برابر صدام به عنوان یکی از منفورترین دشمنان ملت و انقلاب ایران شناخته می‌شود. منافقین در همان دوره دست در دست صدام و به امید سهم‌گیری در صورت پیروزی عراق، علیه ملت ایران وارد جنگ شدند و خودکشی دوم خود را رقم زدند.

خودکشی سوم نیز در درون این گروهک اتفاق افتاد که به ساختار فرقه‌ای و نقض بی نظیر حقوق بشر علیه نیروهایش مربوط است. این مسئله که بعد از افشای تک‌تک اعضای جدا شده شهرت پیدا کرد به علاوه طلاق‌های اجباری، تجاوز سرکرده به اعضای زن، قتل اعضای ناراضی و خواهان جدایی و ... نام این فرقه تروریستی را در نظر ملت ایران در زمره بزرگترین ناقضان حقوق بشر قرار داد، به عبارت دیگر چهره سازمان با وجود ادعای حقوق بشر، آزادی، حقوق زنان و ... به شکلی مثال زدنی با وحشی گری و رفتارهای غیر انسانی عجین شده است.

  • میزان مقبولیت عمومی

این گروه که مدعی معرفی به عنوان آلترناتیو جمهوری اسلامی ایران است، در میان جمعیت ۸۵ میلیونی ایران به اندازه همان چندهزار نفر عضو اسیرش در آلبانی هوادار ندارد و حتی در میان مخالفان نظام ایران چهره‌ای کاملاً غیر انسانی از خود ثبت نموده است.

امروز در میان گروه‌های خواهان براندازی نظام جمهوری اسلامی با وجود همه اختلافات بنیادی و ریشه‌ای یکی از معدود نقاط مشترک اجماع بر سر دوری از سازمان مجاهدین خلق است. همه گروه‌های مخالف نظام ایران چه در خارج کشور چه معدود هوادارن داخل کشور آنها معتقدند اساساً هر گونه اثری از نام این سازمان با آن حجم از جنایت در سابقه‌اش، هر مخالفت و اعتراضی را به شکست کامل می‌رساند. درواقع منافقین در شرایطی ادعای آلترناتیو نظام ایران را دارند که اگر بر فرض محال خود نظام هم بخواهد قدرت را در اختیار این گروهک قرار دهد، باز مردم حاضر به همراهی نیستند!

  • وضعیت ثبات درونی

وضعیت منافقین در درون خودشان نیز چندان تفاوتی با میزان محبوبیت این گروه در جامعه ایران ندارد. سازمان منافقین تا به امروز نیز به زور محدودیت‌های فیزیکی، کنترل فکر و ذهن، ایجاد ترس از جدایی و مؤلفه های فرقه‌ای حدود دو تا سه هزار نفر اعضایش را مجبور به ماندن، آنهم در مقرهای این فرقه در آلبانی و فرانسه کرده است. با وجود این شرایط باز هم آمار بالای فرار در هر ماه نشان می‌دهد که اگر درهای مقرها یا همان زندان‌های منافقین در آلبانی باز شود و نیروها با دنیای آزاد و فرصت‌های پیش رو روبه رو گردند، غیر از سرکردگانی که دست به خون آلوده دارند و تنها محل امن برای اختفای آنها همان مقرهای سازمان است و عده‌ای پیرمرد و پیر زن که در واپسین روزهای عمر دیگر جایی برای رفتن ندارند، کسی حاضر به باقی ماندن نیست. به عبارت دقیق‌تر منافقین همان دو-سه هزار نفر اعضای خود در آلبانی را نیز در اختیار خود نداشته و نمی‌توانند بر روی ظرفیت آنها حساب باز کنند. دلیل استفاده از گدایان خیابان‌گرد، بی‌خانمان‌ها و کارتن خواب‌ها و همچنین دانشجویان تبعه دیگر کشورها در همایش های منافقین نیز از جمله دلایل همین ضعف سازمان منافقین است.

  • توانایی کیفی

نیروهای به اجبار باقی مانده سازمان به دلیل سال ها اعمال مناسبات درون فرقه‌ای از جامعه روز، دنیای آزاد اطلاعات و پیشرفت‌های تکنولوژی و در نهایت حقیقت سیاسی و اجتماعی جامعه ایران و دنیا عقب مانده‌اند. این عقب‌ماندگی حالا در دنیای امروز بسیاری از توانمندی‌ها برای ایفای نقش و تأثیرگذاری بر جامعه ایران را از اکثر این نیروها گرفته است. اکثریت اعضای منافقین فقط به مثابه سیاهی لشگری هستند که برای فعالیت در فضای مجازی، شبکه‌های اجتماعی یا اقدامات میدانی یا حتی تولید یک پوستر و شعار خلاقیت لازم و متناسب با سلیقه امروز جامعه ایران را ندارند. درواقع آنها در همان برهه دهه ۶۰ که آخرین بار شانس زندگی آزاد را داشتند و بعد با رفتن به عراق و پادگان اشرف زندگی خود را به چنگال رجوی سپردند، گیر افتاده و متوقف شده‌اند.

 

در مجموع باید گفت گروهک رجوی هیچ شاخصه‌‌ای را برای اینکه بتواند به عنوان آلترناتیو نظام جمهوری اسلامی ایران و اساساً هر نظام سیاسی دیگری مطرح شود، ندارد. آنها حتی در رده گروه های اپوزسیون نیز جای نمی‌گیرند. یک فرقه با سابقه اقدامات تروریستی شاخصه‌های اپوزسیون را نیز ندارد، خصوصاً اینکه منافقین هیچ‌گاه مانند یک اپوزسیون نیز رفتار نکرده و به جای اتکا به ملت خود به دامان دشمنان ایران مانند عراق در دوره صدام، آمریکا، عربستان و رژیم صهیونیستی یا به عبارتی دشمنان ملت ایران پناه برده و مطابق با اهداف آنها ایفای نقش کرده‌اند.

درباره ما

سایت حقیقت فرقه با هدف فعالیت در راه افشای ماهیت و شناساندن ابعاد و دامنه اقدامات و جنایت‌های فرقه منافقین پابه عرصه گذاشته است. سایت حقیقت فرقه روایت چیستی، چرایی و چگونگی پدیده مذموم فرقه منافقین است که در این مسیر در تلاش است با انعکاس وافشای چهره ضد انسانی جریان نفاق، ماهیت فرقه گرایانه این سازمان را نیز هویدا کند. در حقیقت با تخطئه عملکرد منافقین در صدد روشنگری وآگاه سازی جامعه در مقابل دام های مرداب این فرقه تروریستی هستیم. تلاش می‌کنیم در این مجال با تحلیل و بررسی فرقه تروریستی منافقین در قالب های مختلف همچون یادداشت و مقالات، گزارش و گفت و گو به این مهم دست پیدا کنیم.

تماس با ما