رفتن به محتوای اصلی

تغییر برای فرار از فروپاشی(تحرکات منافقین در آخرین ایستگاه)


با سقوط صدام در عراق و تشکیل اولین دولت قانونی و برآمده از رأی مردم در این کشور، تأمین امنیت به اولین اولویت دولت قانونی عراق تبدیل شد و این مهم بدست نمی‌آمد، مگر با اخراج تروریست‌هایی که عراق را به عنوان مأمن فعالیت خود می‌دانستند.

هر چند گروهک منافقین چند سال بعد از سقوط صدام و به لطف حمایت‌های آمریکا توانست همچنان تشکیلاتش را در عراق حفظ نماید، اما سرانجام اراده ملی عراق منجر به اخراج این گروه تروریستی از خاک عراق شد. این برهه از زمان که با تغییر جغرافیایی سازمان منافقین همراه بود، یکی از سخت‌ترین ضربات را به این تشکیلات وارد آورد که تحقیقاً آنها را تا مرز فروپاشی کامل نیز پیش برد. پیش از این نیز چندین بار سازمان با ضرباتی که خصوصاً از ناحیه تصمیمات غلط سرکردگانش دریافت کرد، رو به افول گذاشته بود و در همه این موارد با تغییراتی در نوع فعالیت‌‌ها، مواضع و افزایش فشار بر نیروها مانع فروپاشی کامل شده بود.

به عنوان نمونه، ترورهای دهه ۶۰ که محدوده عضوگیری سازمان را به خانواده معدومین و هوادارن محدود کرد، سبب شد تصمیم خروج از ایران و تجمیع نیروها و هواداران در خارج از مرزها مطرح شود که در این بین عراق حاضر به میزبانی شد.

همدستی با صدام در جنگ که ماهیت این گروه تروریستی را برای ملت ایران آشکار ساخت و تقریباً عضوگیری از ایران را به صفر رساند، ضربه دیگری بود که با تشدید مناسبات درون فرقه‌ای و ایزوله‌سازی ارتباط با خارج از پادگان‌ها در نهایت امکان کنترل نیروها را به سازمان داد.

شکست در عملیات مرصاد و هلاکت ۳هزار نیروی سازمان در یک مرحله نیز برهه دیگری بود که سرکردگان سازمان را مجبور به طرح مسئله انقلاب ایدئولوژیک و تغییرات درونی در میان اعضا نمود تا بریدگی و شکست باز هم در سایه اولویت های ساختگی و کنترل ذهن نیروها قرار گیرد.

بعد از اخراج کامل از عراق نیز باز برخی تغییرات در شیوه اداره سازمان از جمله فشارهای بیشتر در مناسبات درون فرقه‌ای و محدودیت‌های بیشتر عامل جلوگیری از شورش نیروهای عموماً ناراضی شد. اکنون نیز وعده‌های سران سازمان به نیروها سال به سال تمدید می‌شوند و بعد از آخرین وعده سرنگونی که باز هم هیچ اتفاقی در پی آن رخ نداد، اکنون باید حربه‌ای دیگر برای اعضای ناراضی به کار‌گیری شود تا همچنان حاضر به ماندن در مقر‌های سازمان باشند.هرچند که در طول مدت ورود سازمان به کشور آلبانی و علی‌رغم فشار و کنترل‌های بی‌سابقه، آمار فرار از این فرقه نرخ رشد قابل توجهی پیدا کرده است.

امروز سران منافقین برای ماندن اعضا در تشکیلات غیر از مناسبات درون فرقه‌ای، حذف‌های درون گروهی نیمه پنهان به نوعی که به نارضیان مترصد جدایی نیز القای ترس نماید، ترساندن نیروها از زندگی در خارج تشکیلات منافقین، گرفتن تعهد کتبی روزشمار همچنان مؤفق به پایبند کردن نیروها شده‌اند، اما واقعاً چنین نیروهایی نه به لحاظ کمی و نه کیفی هیچ امتیازی برای سازمان نداشته و تقریباً امید سرکردگان را در خصوص ایجاد دستاورد از قبل این نیروها به پایین‌ترین حد خود رسانده است.

اکنون سرکردگان سازمان که هیچ‌گاه هیچ بخشی از اپوزسیون نظام ایران را در حد و قواره خود برای همفکری و اتحاد نمی دیدند، برای کوچکترین گروه‌های اپوزسیون نیز پیغام می‌فرستند تا در صورت موافقت به نوعی وارد تبادل همکاری شده و بتوانند دستاوردی برای اقدامات سازمان در ایران جفت و جور کنند.

افشاگری محمد حسینی لیدر گروهک تروریستی ری‌استارت در رابطه با پیغام مریم رجوی برای وی به قصد همکاری مشترک که اتفاقاً از سوی حسینی رد شده بود، شرایط تحقیر‌آمیز منافقین را نشان می‌دهد که در خلاء توان برای اقدام و عملیات در ایران و در شرایط بردیگی اکثر نیروها اکنون به هر ریسمانی چنگ می‌اندازند. این درواقع یکی از تغییرات منافقین در آخرین ضربه وارد شده به این تشکیلات است.

در بخش هیاهوی میدانی در اروپا نیز سرکردگان منافقین پیش از این نه در هر مکانی و نه با هر ظرفیت ناچیزی حاضر به تجمع نبوده و فقط زمانی اقدام به برگزاری تجمع و تظاهرات می‌کردند که می‌توانستند عده و عُده‌ای با قابلیت تبلیغات رسانه‌ای فراهم آورند. اما اکنون می‌بینیم که از تظاهرات ۱۹ بهمن پاریس، نشست ورشو و نشست امنیتی مونیخ، فقط هر جا که نامی از ایران برده شود و رسانه ای برای بازتاب اخبار حاشیه‌ای وجود داشته باشد، منافقین با هر تعدادی که توانستند حضور پیدا می‌کنند، ولو این تجمع با افرادی کمتر از ۳۰۰ نفر باشد یا اینکه در مقابل درب‌های بسته یک جلسه صورت گیرد.

آنچه امروز فقط و فقط در نظر سرکردگان این گروهک باقی مانده این است که ثابت کنند، فرقه رجوی هنوز نمرده است و می‌تواند حضور داشته باشد! حال اینکه این تعداد و این کیفیت و ظرفیت سازمان اساساً قابلیتی نیز در خود دارد یا نه دیگر برای سرکردگان هیچ اهمیتی ندارد.

به عبارتی می‌توان سازمان منافقین را در آخرین ایستگاه خود تصور کرد که دیگر تغییرات آن تحقیر‌آمیز، از سر ناچاری و آخرین اقدامات ممکنی است که ظاهراً می‌توان انجام داد.

درباره ما

سایت حقیقت فرقه با هدف فعالیت در راه افشای ماهیت و شناساندن ابعاد و دامنه اقدامات و جنایت‌های فرقه منافقین پابه عرصه گذاشته است. سایت حقیقت فرقه روایت چیستی، چرایی و چگونگی پدیده مذموم فرقه منافقین است که در این مسیر در تلاش است با انعکاس وافشای چهره ضد انسانی جریان نفاق، ماهیت فرقه گرایانه این سازمان را نیز هویدا کند. در حقیقت با تخطئه عملکرد منافقین در صدد روشنگری وآگاه سازی جامعه در مقابل دام های مرداب این فرقه تروریستی هستیم. تلاش می‌کنیم در این مجال با تحلیل و بررسی فرقه تروریستی منافقین در قالب های مختلف همچون یادداشت و مقالات، گزارش و گفت و گو به این مهم دست پیدا کنیم.

تماس با ما