رفتن به محتوای اصلی

آخرین خدمات رجوی در حق مردم بلوچ


همان‌طور که انتظار می‌رفت حوادث اخیر سراوان فرصتی برای مریم رجوی و گروهکش بود که مانند دیگر میادین اغتشاش و ناآرامی به‌سرعت خودش را برساند و برای تبدیل آن به بحران و تسری آن اقدام نماید. اما صحنه حوادث سراوان کوچک‌ترین قرابتی با فرقه رجوی نداشته و ندارد. بلوچ اهل سنت نه به‌واسطه اعتقاد و نه به‌واسطه مطالباتش هیچ اقبالی با منافقین نداشته و اساساً استقبالی هم از دخالت یک گروهک تروریستی در جوار خود نمی‌کند. حتی روش اعتراض بلوچ‌ها و موضوع آن‌ها در حوادث اخیر سراوان هم هیچ ارتباطی با گروهک رجوی ندارد. سوخت بران بلوچ خواسته‌هایی دارند که دستیابی به آن‌ها فقط از طریق مطالبه مسالمت‌آمیز امکان‌پذیر است و این مسئله البته مسبوق به سابقه نیز هست. درواقع ساکنین این استان به‌خوبی می‌دانند که امنیت مهم‌ترین نیاز ضروری آن‌هاست و بی‌شک بدون همکاری و همراهی خودشان این مهم تأمین نمی‌شود و در سایه همین امنیت هم هر نوع کار و یا درآمد اقتصادی قابل انجام است.

اما دار و دسته رجوی آمده‌اند که از هر امکان و فرصتی برای بر هم زدن امنیت و تعمیق آتش بحران و تسری آن به سراسر استان و حتی ایران سوءاستفاده کنند که قطعاً مطرود قوم بلوچ است.

همان‌طور که گفته شد منافقین هیچ پایگاه اجتماعی و ظرفیتی در استان سیستان و بلوچستان ندارند، هرچند که این مسئله در سراسر ایران در مورد این فرقه صدق می‌کند، اما در این استان پررنگ‌تر است. زیرا اعتقادات مردم بلوچ چه ازنظر نگاه اجتماعی و سیاسی و چه از دیدگاه مذهبی هیچ سنخیتی با ایدئولوژی و سابقه منافقین نداشته و ندارد. بااین‌وجود شاید بتوان یک سابقه و تلاقی میان دارو دسته رجوی و مردم استان سیستان و بلوچستان بیان کرد که به ماجرای قاچاق انسان در ابتدای ده ۷۰ بازمی‌گردد.

در ابتدای دهه ۷۰ گروهک رجوی با بحران نیرویی حاصل از عدم مشروعیت در میان ایرانیان روبه‌رو شد که روند جذب نیرو در این فرقه را بسیار کاهش داد و حتی به صفر رساند. رجوی که بابت همین سیاهی‌لشکر از صدام پول نفت می‌گرفت و قطع روند عضوگیری را نیز برای اعضای گروهکش مضر و دارای تبعات می‌دانست، به ناجوانمردانه‌ترین روش ممکن سعی کرد تا به آمار پادگان اشرف بیافزاید.

در این روش عوامل سازمان با هماهنگی صورت گرفته با قاچاقچیان انسان در کشورهای همجوار ایران نظیر امارات، ترکیه و پاکستان تور خود را برای کسانی که به امید کار وزندگی در کشورهای اروپایی از ایران خارج می‌شدند، پهن کردند. کسانی که در این دهه از استان سیستان و بلوچستان برای کار از کشور خارج می‌شدند عموماً از کشورهای پاکستان و امارات اقدام می‌کردند و در آنجا نیز به تور قاچاقچیان برمی‌خوردند. قاچاقچیان انسان هم که عموماً با رجوی قرارداد داشتند، این افراد را درازای مبالغی به سرپل‌های منافقین تحویل می‌دادند و آن‌ها نیز این افراد را به عراق و پادگان اشرف می‌آوردند. درواقع به افراد گفته می‌شد که قبل از اعزام به اروپا باید مدتی کوتاه را در عراق و مکانی امن بمانند تا اقدامات لازم برای کار و اقامت آن‌ها در اروپا انجام شود.

اما به گفته کسانی که سال‌ها بعد توانستند از مقرهای منافقین فرار کنند، ورود به پادگان اشرف راهی بی خروج بود. کسانی که از این طریق وارد این پادگان می‌شدند ابتدا مدتی را مجبور به تماشای فیلم‌های سخنرانی مسعود بودند و بعدازآن هم گاهی بدون آنکه دقیقاً بدانند به کجا آمدند وارد مناسبات سازمان شده، پاسپورت‌های آن‌ها برای همیشه نابود می‌شد و برای اقامت دائمی در گروهک منافقین تحت‌فشار قرار می‌گرفتند.

در میان این افراد جویای کار، گاهی سوژه‌هایی نیز بودند که به دلیل ارتکاب به یک جرم مثلاً اقتصادی یا اجتماعی اعم از سرقت و از ترس مجازات از کشور متواری شده و بعد به تور قاچاقچیان گرفتار شدند. این‌ها نیز به وعده‌هایی فریبنده به پادگان اشرف کشیده می‌شدند و بعد دیگر راهی برای بازگشت نداشتند. همین مجرمان فراری بعد از ورود به اشرف آرزو می‌کردند که کاش در ایران می‌ماندند و در زندان مجازات خود را سپری می‌کردند تا اینکه قرار باشد همه عمر را در زندان جسم و روح رجوی به هدر بدهند.

داستان قاچاق انسان اولین و آخرین تلاقی فرقه رجوی با تعداد معدودی در استان سیستان و بلوچستان بود که نشان می‌دهد هیچ‌گاه هیچ اقبالی به این فرقه در این استان نبوده و تنها مصداق آن نیز به فریبکاری سرکرده منافقین مربوط است که به قیمت تباه شدن عمر عده‌ای جوان تمام‌شده است.

اکنون همین گروهک با شعار آزادی قوم بلوچ! و بازپس‌گیری حق بلوچ‌های ایران! سعی دارد تا خود را وارد حوادث سراوان کند که البته طبیعی است که به دربسته می‌خورد. منافقین و مریم رجوی هیچ قرابتی با مردم این استان ندارند و طبیعی است که دست‌وپا زدن‌های این فرقه برای نقش‌آفرینی در حادثه سراوان اقدامی بیهوده و بی‌نتیجه بود.

مردم بلوچستان و فرقه رجوی
از قاچاق جوانان بلوچ تا زاری برای سوختبران!

درباره ما

سایت حقیقت فرقه با هدف فعالیت در راه افشای ماهیت و شناساندن ابعاد و دامنه اقدامات و جنایت‌های فرقه منافقین پابه عرصه گذاشته است. سایت حقیقت فرقه روایت چیستی، چرایی و چگونگی پدیده مذموم فرقه منافقین است که در این مسیر در تلاش است با انعکاس وافشای چهره ضد انسانی جریان نفاق، ماهیت فرقه گرایانه این سازمان را نیز هویدا کند. در حقیقت با تخطئه عملکرد منافقین در صدد روشنگری وآگاه سازی جامعه در مقابل دام های مرداب این فرقه تروریستی هستیم. تلاش می‌کنیم در این مجال با تحلیل و بررسی فرقه تروریستی منافقین در قالب های مختلف همچون یادداشت و مقالات، گزارش و گفت و گو به این مهم دست پیدا کنیم.

تماس با ما